به گزارش روابط عمومی، نشست «راهنمای شناسایی و استعدادیابی طلاب توسط استادان» در آخرین روز «مسیر استاد؛ زیست‌بوم جامع مهارت و رشد چندساحتی در نظام یاددهی مؤثر» ویژه استادان جامعه الزهرا سلام‌الله‌علیها برگزار شد.

حجت‌الاسلام‌والمسلمین هادی رضایی شورکی، مدیر دفتر برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی حوزه‌های علمیه برادران در این نشست، به تشریح تکنیک‌های کاربردی در زمینه کشف استعداد طلاب پرداخت.

وی در بخش مقدماتی این بحث با اشاره به شیوه‌های مختلف استعدادیابی در فضای حوزه‌های علمیه اظهار داشت: در حوزه‌های علمیه سه مدل استعدادیابی در حال تحقق است که شامل استعدادیابی علمی، حدسی و قلبی و شهودی می‌شود.

مدیر دفتر برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی حوزه‌های علمیه برادران درباره استعدادیابی علمی نیز توضیح داد: این نوع استعدادیابی به دو شیوه نقطه‌ای و فرایندی انجام می‌شود. در استعدادیابی نقطه‌ای، استعداد طلبه با استفاده از آزمون‌های تخصصی مورد سنجش قرار می‌گیرد، اما در استعدادیابی فرایندی، استاد روند رشد طلبه را در طول زمان بررسی و ارزیابی می‌کند.

تشریح راهبردهای استعدادیابی در کلاس درس

حجت‌الاسلام‌والمسلمین رضایی شورکی در ادامه، به راهبردهای استعدادیابی در کلاس درس اشاره کرد و گفت: نخستین راهبرد، اهتمام به استعدادیابی است و استاد باید نسبت به این موضوع توجه و دغدغه جدی داشته باشد.

وی، اهتمام به خودآگاهی را دومین راهبرد دانست و افزود: استاد پیش از شناسایی استعدادهای طلاب باید نسبت به توانمندی‌ها و ظرفیت‌های خود نیز شناخت و خودآگاهی داشته باشد.

وی همچنین ثبت، ضبط و مستندسازی اطلاعات مربوط به طلاب را از دیگر راهبردهای مهم در این زمینه برشمرد و تصریح کرد: اطلاعات و مشاهدات مربوط به روند رشد و توانمندی‌های طلبه باید ثبت و مستند شود تا امکان تحلیل دقیق‌تر فراهم باشد.

مدیر دفتر برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی حوزه‌های علمیه برادران، «تدریج و تثبیت» و همچنین «تحلیل و اصلاح» را از دیگر راهبردهای مهم در فرایند استعدادیابی عنوان کرد و افزود: این فرایند باید به صورت تدریجی دنبال شود و نتایج آن نیز مورد تحلیل و اصلاح قرار گیرد.

وی در پایان این بخش بر اهمیت رازداری و امانت‌داری تأکید کرد و گفت: در فرایند شناسایی استعداد طلاب، رعایت رازداری و امانت‌داری از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.

استعداد‌یابی باید به راهنمایی درست طلبه منجر شود

حجت‌الاسلام‌والمسلمین رضایی شورکی در ادامه با طرح این پرسش که «اصلاً به دنبال شناسایی چه چیزی هستیم و استعداد به چه معناست؟»، به اهداف اصلی استعدادیابی اشاره کرد و گفت: یکی از اهداف اصلی این فرایند، ارائه راهنمایی‌های عمومی به طلبه در کلاس درس است تا طلبه بتواند مسیر توانمندی‌ها و استعدادهای خود را بهتر بشناسد.

وی همچنین راهنمایی پدر و مادر را از دیگر اهداف استعدادیابی دانست و بر ضرورت انتقال شناخت صحیح از توانمندی‌های طلبه به خانواده تأکید کرد.

لزوم تشخیص انواع استعدادهای طلاب توسط استادان

مدیر دفتر برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی حوزه‌های علمیه برادران با تأکید بر نقش استاد در شناخت استعدادهای مختلف طلاب اظهار داشت: استاد باید بتواند تشخیص دهد که طلبه چه میزان استعداد دارد و این استعداد در چه حوزه‌ای بروز پیدا می‌کند.

وی در همین زمینه به انواع ظرفیت‌ها و استعدادهایی که استاد باید در طلبه مورد توجه قرار دهد اشاره کرد و گفت: یکی از موارد مهم، هوش طلبه است که می‌تواند در قالب هوش عمومی یا هوش ریاضی و ضریب هوشی (IQ)  مورد توجه قرار گیرد. هوش هیجانی نیز از دیگر مؤلفه‌هایی است که باید در شناخت استعداد طلبه مورد توجه قرار گیرد.

حجت‌الاسلام‌والمسلمین رضایی شورکی ادامه داد: استاد باید بتواند تشخیص دهد که طلبه، بیشتر دارای استعداد علمی است یا اجرایی و یا اینکه در هر دو حوزه ظرفیت دارد و در واقع طلبه‌ای علمی ـ اجرایی یا اجرایی ـ علمی است.

وی همچنین استعداد و علاقه به حوزه هنر را از دیگر ظرفیت‌هایی دانست که باید در فرایند شناسایی استعداد طلاب مورد توجه استادان قرار گیرد.

بر اساس این مباحث، شناسایی دقیق استعداد طلاب، نیازمند توجه مستمر استادان به روند رشد آنان، استفاده از روش‌های مختلف سنجش، ثبت و تحلیل مشاهدات و در نهایت هدایت طلبه متناسب با ظرفیت‌ها و توانمندی‌های فردی اوست.

تصویر خبر